Workfare

http://dbpedia.org/resource/Workfare an entity of type: Person

الرفاه الاجتماعي المشروط هو طريقة بديلة وجدلية لإعطاء المال للعاطلين عن العمل أو من تعطل عنه جزئيًا، والذين يتقدمون للحصول على إعانات اجتماعية. تم تقديم المصطلح لأول مرة في عام 1968 من قبل زعيم الحقوق المدنية جيمس تشارلز إيفرز؛ لكن ريتشارد نيكسون روج لها في خطاب متلفز في آب 1969. ابتكر جوزيف ميتشل نموذجًا مبكرًا للرفاه الاجتماعي المشروط في عام 1961 في نيوبورج، نيويورك. rdf:langString
Workfare is a governmental plan under which welfare recipients are required to accept public-service jobs or to participate in job training. Many countries around the world have adopted workfare (sometimes implemented as "work-first" policies) to reduce poverty among able-bodied adults, however their approaches to execution vary. The United States and United Kingdom are two such countries utilizing workfare, albeit with different backgrounds. rdf:langString
Workfare ist ein in den 1990er Jahren in den USA entstandenes arbeitsmarktpolitisches Konzept, das staatliche Transferleistungen mit einer Verpflichtung zur Arbeitsaufnahme verknüpft. Die englische Bezeichnung workfare ist in Anlehnung an Work + Social Welfare = Workfare, also "Arbeit und Sozialhilfe", letzteres in den USA auch als Wohlfahrt bezeichnet, entstanden. rdf:langString
Le workfare (littéralement « travailler pour le bien-être » en anglais) est un concept introduit en 1968 par James Charles Evers. Il désigne une aide sociale des États-Unis mise en place dans les années 1970, qui prévoit que les bénéficiaires aptes au travail doivent travailler en échange de leur allocation. rdf:langString
Il workfare è un modello alternativo al classico stato sociale (di natura puramente assistenziale) che consiste piuttosto in politiche di welfare attivo finalizzate ad evitare gli effetti disincentivanti sull'offerta di lavoro che il welfare classico ha di solito prodotto, collegando il trattamento previdenziale allo svolgimento di un'attività di lavoro. Esempio pratico in Italia che incarna questo spirito sono i L.S.U. (Lavori socialmente utili d.lgs. n°468/1997). rdf:langString
Work First is een uit de Verenigde Staten afkomstige methodiek (waar ze bekendstaat als Workfare), waarbij men werklozen laat werken voor hun uitkering. Het idee erachter is dat werklozen hierdoor arbeidsritme opdoen en daarna zelfstandig een baan vinden, wat in de praktijk vaak niet gebeurt aangezien voor veel mensen de afstand tot de arbeidsmarkt te groot is. Ook dat werklozen een "maatschappelijk nuttige tegenprestatie" voor hun uitkering doen. rdf:langString
rdf:langString الرفاه الاجتماعي المشروط
rdf:langString Workfare
rdf:langString Workfare
rdf:langString Workfare
rdf:langString Work First
rdf:langString Workfare
xsd:integer 2006272
xsd:integer 1110445751
rdf:langString الرفاه الاجتماعي المشروط هو طريقة بديلة وجدلية لإعطاء المال للعاطلين عن العمل أو من تعطل عنه جزئيًا، والذين يتقدمون للحصول على إعانات اجتماعية. تم تقديم المصطلح لأول مرة في عام 1968 من قبل زعيم الحقوق المدنية جيمس تشارلز إيفرز؛ لكن ريتشارد نيكسون روج لها في خطاب متلفز في آب 1969. ابتكر جوزيف ميتشل نموذجًا مبكرًا للرفاه الاجتماعي المشروط في عام 1961 في نيوبورج، نيويورك.
rdf:langString Workfare ist ein in den 1990er Jahren in den USA entstandenes arbeitsmarktpolitisches Konzept, das staatliche Transferleistungen mit einer Verpflichtung zur Arbeitsaufnahme verknüpft. Die englische Bezeichnung workfare ist in Anlehnung an Work + Social Welfare = Workfare, also "Arbeit und Sozialhilfe", letzteres in den USA auch als Wohlfahrt bezeichnet, entstanden. Das Modell ist ein wichtiges Element der Sozialsysteme vor allem in den USA. Es zielt darauf ab, ohne zusätzliche Qualifizierungsmaßnahmen „möglichst viele Transferbezieher dazu zu bringen, eine unsubventionierte Beschäftigung auf dem regulären Arbeitsmarkt anzunehmen“. Damit unterscheidet es sich von anderen Konzepten wie dem ursprünglichen Verständnis von Bürgerarbeit.
rdf:langString Le workfare (littéralement « travailler pour le bien-être » en anglais) est un concept introduit en 1968 par James Charles Evers. Il désigne une aide sociale des États-Unis mise en place dans les années 1970, qui prévoit que les bénéficiaires aptes au travail doivent travailler en échange de leur allocation. Ces programmes viseraient surtout à « restreindre le nombre d'allocataires » (Krinski, 2009). Le travail attitré est souvent dévalorisant. Tout cela aurait « largement participé à la flexibilisation et à la dégradation des conditions de travail » (Krinski, 2009). Les termes de politiques d'activation et de « gouvernement par l'individualisation » (Lazzarato, 2001) ne sont pas étrangers aux dynamiques induites par cette idée.
rdf:langString Il workfare è un modello alternativo al classico stato sociale (di natura puramente assistenziale) che consiste piuttosto in politiche di welfare attivo finalizzate ad evitare gli effetti disincentivanti sull'offerta di lavoro che il welfare classico ha di solito prodotto, collegando il trattamento previdenziale allo svolgimento di un'attività di lavoro. Il termine deriva dall'unione di work e welfare. Si tratta di progetti soprattutto americani (gli USA infatti si stanno allontanando gradualmente dai programmi di assistenza sociale, prestando invece la propria attenzione al decentramento delle competenze ed al legame con il mondo del lavoro) "che condizionano gli aiuti sociali all'obbligo di lavorare per coloro che ne beneficiano" (Barbier). Esempio pratico in Italia che incarna questo spirito sono i L.S.U. (Lavori socialmente utili d.lgs. n°468/1997).
rdf:langString Workfare is a governmental plan under which welfare recipients are required to accept public-service jobs or to participate in job training. Many countries around the world have adopted workfare (sometimes implemented as "work-first" policies) to reduce poverty among able-bodied adults, however their approaches to execution vary. The United States and United Kingdom are two such countries utilizing workfare, albeit with different backgrounds.
rdf:langString Work First is een uit de Verenigde Staten afkomstige methodiek (waar ze bekendstaat als Workfare), waarbij men werklozen laat werken voor hun uitkering. Het idee erachter is dat werklozen hierdoor arbeidsritme opdoen en daarna zelfstandig een baan vinden, wat in de praktijk vaak niet gebeurt aangezien voor veel mensen de afstand tot de arbeidsmarkt te groot is. Ook dat werklozen een "maatschappelijk nuttige tegenprestatie" voor hun uitkering doen. Op re-integratietrajecten is veel kritiek vanwege de hoge kosten en geringe efficiëntie ervan (re-integratiebureaus krijgen alleen al voor het aanmelden van werklozen forse premies ook al doen ze weinig voor hun cliënten) en de verdringing van gewone banen door goedkope arbeidskrachten. In 2008 bracht de Socialistische Partij een kritisch rapport uit over de re-integratiebranche. Work First is te vergelijken met de vroegere werkverschaffing uit het begin van de 20e eeuw. Het wordt ook wel als dwangarbeid beschouwd en er zijn pogingen geweest om dit gerechtelijk aan te tonen, aangezien dwangarbeid volgens de mensenrechten is verboden. Op 8 februari 2010 heeft de Centrale Raad van Beroep te Utrecht geoordeeld dat er geen sprake is van dwangarbeid in het geval van een Work First-traject, maar dat er wel rekening moet worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de werkzoekende zoals opleidingsniveau en beperkingen. Na deze uitspraak is er beroep ingesteld bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg. Bij de beantwoording van de vraag of een op de in de Wet Werk en Bijstand (WWB) neergelegde regeling inzake arbeidsinschakeling gebaseerd concreet besluit verenigbaar is met artikel 4 van het EVRM (het verbod op dwangarbeid) en het overeenkomstige art. 8 IVBPR, komt in elk geval aan de volgende omstandigheden betekenis toe: * de aard, de plaats, de duur en de werktijden van de in het kader van de aangeboden voorziening te verrichten werkzaamheden in relatie tot de mogelijkheden, de werkervaring, de opleiding en de gezinssituatie van de betrokkene, * de duur van de werkloosheid van de betrokkene, * of en zo ja, hoe de aangeboden voorziening kan bijdragen aan de arbeidsinschakeling van de betrokkene, * de zwaarte van de sanctie bij niet meewerken aan de aangeboden voorziening. (Rechtsoverweging 9.4.11). Inmiddels heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 4 mei 2010 in de zaak Schuitemaker (een andere zaak dan de hiervoor genoemde) beslist dat er geen sprake is van dwangarbeid bij de verplichting tot het aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid bij een bijstandsuitkering. Een variant van Work First is loon voor uitkering, waarbij er sprake is van een arbeidscontract en men niet meer geregistreerd staat als uitkeringsgerechtigde.
xsd:nonNegativeInteger 18584

data from the linked data cloud