Wolinians

http://dbpedia.org/resource/Wolinians an entity of type: WikicatWestSlavicTribes

Волиняне — западнославянское племя, населявшее остров Волин в Померанской бухты и земли, прилегающие к племенному центру в Волине. Баварский географ — анонимный документ, который примерно в 850 году упоминает название племени волиняне (Uelunzani), с указанием количества 70 жилых civitates — поселений, деревень. По сравнению с другими племенами, территория волинян была небольшой, но густонаселенной: в XI веке на четыре квадратных километра приходилось одно поселение. Пискорский описывал волинян как самое влиятельное племя Поморья (Померании). Такого положения они добились благодаря тому, что на месте сегодняшнего города Волина находился подконтрольный им торговый центр, который Пискорский соотносил с такими торговыми центрами, как Йомсборг, Винета, Юмна и Юлин. rdf:langString
Воліняни (Uelunzani) — західнослов'янське плем'я, яке жило на острові Волін в Поморській бухті, територія сучасної Польщі. Столицею волінян було місто Волін. Заселення острова Волін слов'янами почалося у VIII столітті. Ян Піскорський писав, що плем'я воліняни були самі впливові в Померанії. На території волінян знаходилося 70 поселень. Згадуються Баварським географом у IX віці. rdf:langString
The Wolinians (Latin: Velunzani, Uelunzani, Polish: Wolinianie) were a Lechitic tribe in Early Middle Age Pomerania. They were first mentioned as "Velunzani" with 70 civitates by the Bavarian Geographer, ca. 845. Associated with both the Veleti (later Lutici) and the Pomeranians, they were based on the island of Wolin and the adjacent mainland. Compared to other tribes of these groups, the Wolinians' territory was relatively small but densely settled: in the 11th century, there was one settlement per four square kilometers. The Wolinians are described by Jan Maria Piskorski as the most powerful Pomeranian tribe. This position resulted from the multi-ethnic emporium at the site of the present-day town of Wolin (Wollin), then known as Jomsborg, Jumne, Julin or Vineta. rdf:langString
Wolinianie (łac. Velunzani, Uelunzani) – plemię zachodniosłowiańskie zamieszkujące wyspę Wolin nad Zatoką Pomorską i ziemie przyległe, z głównym ośrodkiem w mieście Wolin. Geograf Bawarski – anonimowy dokument z ok. 845 roku wymienia z nazwy plemię Wolinian, podając liczbę 70 zamieszkanych osad i miejscowości (łac. civitates). W porównaniu z innymi sąsiednimi plemionami słowiańskimi (Pomorzan, Wieletów) terytorium Wolinian było względnie małe, ale gęsto zaludnione, ponieważ szacuje się, że w XI wieku istniała jedna osada na cztery kilometry kwadratowe. Wg niektórych historyków, było to najsilniejsze plemię pomorskie, co wynikało z kontrolowania wieloetnicznego emporium handlowego na terenie dzisiejszego miasta Wolin, znanego wówczas jako Jomsborg, Jumne, Julin lub Vineta. rdf:langString
rdf:langString Wolinianie
rdf:langString Волиняне
rdf:langString Wolinians
rdf:langString Воліняни
xsd:integer 23384649
xsd:integer 1097633834
rdf:langString The Wolinians (Latin: Velunzani, Uelunzani, Polish: Wolinianie) were a Lechitic tribe in Early Middle Age Pomerania. They were first mentioned as "Velunzani" with 70 civitates by the Bavarian Geographer, ca. 845. Associated with both the Veleti (later Lutici) and the Pomeranians, they were based on the island of Wolin and the adjacent mainland. Compared to other tribes of these groups, the Wolinians' territory was relatively small but densely settled: in the 11th century, there was one settlement per four square kilometers. The Wolinians are described by Jan Maria Piskorski as the most powerful Pomeranian tribe. This position resulted from the multi-ethnic emporium at the site of the present-day town of Wolin (Wollin), then known as Jomsborg, Jumne, Julin or Vineta. In the late 10th century, the Polish dukes Mieszko I and Bolesław I Chrobry subdued parts of Pomerania and also fought the Wolinians. Much of Wolin was destroyed in 1043 by Dano-Norwegian King Magnus the Good, who however failed to conquer its center. Also in the mid-11th century, export and wealth were greatly reduced, in part due to the breakdown of the Polish market. Yet the Wolinians retained their independence and continued to house refugees from the Danish opposition, causing Danish king Erik I Evergood to mount another campaign in 1098. In 1121/22, the Polish duke Bolesław III Wrymouth conquered the area along with the Duchy of Pomerania under Wartislaw I. The inhabitants were subsequently Christianized, and lost their tribal identity when they were integrated into the Duchy of Pomerania. In 1173 and 1184, Wolin was finally destroyed by subsequent Danish campaigns, all of Pomerania was under Danish suzerainty for the next decades. Today, the Wolinians together with the Polans and other Lechitic tribes, are regarded as one of the main tribes settled in an area of modern Poland.
rdf:langString Wolinianie (łac. Velunzani, Uelunzani) – plemię zachodniosłowiańskie zamieszkujące wyspę Wolin nad Zatoką Pomorską i ziemie przyległe, z głównym ośrodkiem w mieście Wolin. Geograf Bawarski – anonimowy dokument z ok. 845 roku wymienia z nazwy plemię Wolinian, podając liczbę 70 zamieszkanych osad i miejscowości (łac. civitates). W porównaniu z innymi sąsiednimi plemionami słowiańskimi (Pomorzan, Wieletów) terytorium Wolinian było względnie małe, ale gęsto zaludnione, ponieważ szacuje się, że w XI wieku istniała jedna osada na cztery kilometry kwadratowe. Wg niektórych historyków, było to najsilniejsze plemię pomorskie, co wynikało z kontrolowania wieloetnicznego emporium handlowego na terenie dzisiejszego miasta Wolin, znanego wówczas jako Jomsborg, Jumne, Julin lub Vineta. Pod koniec X w. polscy książęta Mieszko I i Bolesław I Chrobry podbili część Pomorza, tocząc także walki z Wolinianami. Duża część terytorium Wolinian została w 1043 roku zniszczona przez duńskiego króla Magnusa I Dobrego, który jednak nie zdołał opanować go całkowicie. W połowie XI wieku zyski z handlu znacząco spadły z powodu załamania się politycznych rynków zbytu na terenie Polski. Wolinianie przyjmowali uchodźców politycznych z Danii, co spowodowało w 1098 roku najazd duńskiego króla Eryka I Zawsze Dobrego. W latach 1121-1122 polski książę Bolesław III Krzywousty podbił Wolinian oraz Księstwo Pomorskie Warcisława I, a następnie w 1124 roku rozpoczął chrystianizację ludności, którą na miejscu prowadził przysłany przez Krzywoustego Otton z Bambergu. W 1173 i 1184 roku Wolinianie zostali pokonani podczas kampanii wojskowych przeprowadzonych przez Duńczyków i utracili swoją niezależność.
rdf:langString Волиняне — западнославянское племя, населявшее остров Волин в Померанской бухты и земли, прилегающие к племенному центру в Волине. Баварский географ — анонимный документ, который примерно в 850 году упоминает название племени волиняне (Uelunzani), с указанием количества 70 жилых civitates — поселений, деревень. По сравнению с другими племенами, территория волинян была небольшой, но густонаселенной: в XI веке на четыре квадратных километра приходилось одно поселение. Пискорский описывал волинян как самое влиятельное племя Поморья (Померании). Такого положения они добились благодаря тому, что на месте сегодняшнего города Волина находился подконтрольный им торговый центр, который Пискорский соотносил с такими торговыми центрами, как Йомсборг, Винета, Юмна и Юлин.
rdf:langString Воліняни (Uelunzani) — західнослов'янське плем'я, яке жило на острові Волін в Поморській бухті, територія сучасної Польщі. Столицею волінян було місто Волін. Заселення острова Волін слов'янами почалося у VIII столітті. Ян Піскорський писав, що плем'я воліняни були самі впливові в Померанії. На території волінян знаходилося 70 поселень. Згадуються Баварським географом у IX віці.
xsd:nonNegativeInteger 4040

data from the linked data cloud