Livor mortis
http://dbpedia.org/resource/Livor_mortis an entity of type: WikicatSignsOfDeath
Als Totenflecke (medizinisch-lateinisch: Livores oder Livores mortis, von lateinisch livor ‚bleiblaue Farbe‘ und mors ‚Tod‘; auch Leichenflecken) wird die normalerweise rot-violette bis blaugraue Verfärbung der Haut an den abhängigen Körperpartien bezeichnet, welche nach dem Tod auftritt. Die ersten Totenflecken entstehen etwa 20 bis 30 Minuten nach dem Kreislaufstillstand. Sie sind somit das am frühesten auftretende sichere Todeszeichen.
rdf:langString
Les lividités cadavériques (ou livor mortis) sont une coloration rouge à violacée de la peau liée à un déplacement passif de la masse sanguine vers les parties déclives du cadavre, qui débute dès l'arrêt de l'écoulement du sang.
rdf:langString
Livor mortis adalah salah satu tanda kematian, yaitu mengendapnya darah ke bagian bawah tubuh, menyebabkan warna merah-ungu di kulit. Karena jantung tidak lagi memompa darah, sel darah merah yang berat mengendap di bawah serum karena gravitasi bumi. Warna ini tidak muncul di daerah-daerah yang berhubungan dengan benda lain karena kapilari tertekan. dapat menggunakan hal ini untuk menentukan waktu kematian. Livor mortis dimulai sekitar 20 menit sampai 3 jam setelah kematian.
* l
*
* s
rdf:langString
( 다른 뜻에 대해서는 시반 (동음이의) 문서를 참고하십시오.) 시반(屍斑, 라틴어: livor mortis)은 시체에 나타나는 얼룩을 의미한다. 시반의 형성 과정과 형태에 따라서 과 사망 당시의 자세 등을 확인할 수 있다.
rdf:langString
死斑(しはん)とは、人間の死体に起こる死後変化であり、皮膚の表面に現れる痣状の変化である。 人間が死ぬと、拍動の永久的な停止により血液の循環が止まる。その際、死体が動かされずにいた場合、血液が重力に逆らえず死体の低い位置に沈下し、その色調が皮膚の表面に現れることが原因で起こる。死斑は死後の時間の経過により状態が変化してゆくので等を調べる上で参考になる場合がある。また死亡原因によって死斑の状態に色調、強弱の差が見られるため死亡原因の特定にも有効である。
rdf:langString
Тру́пные пя́тна (лат. livor mortis) являются, видимо, самым известным признаком наступления биологической смерти. Они относятся к ранним трупным явлениям и представляют собой, как правило, участки кожи синюшно-фиолетовой окраски. Возникают трупные пятна за счет того, что после прекращения сердечной деятельности и утраты тонуса сосудистой стенки происходит пассивное перемещение крови по сосудам под действием силы тяжести и концентрация её в нижерасположенных участках тела.
rdf:langString
Likfläckar eller livor mortis är ett likfenomen i den döda kroppen. Efter att döden har inträffat sjunker blodet på grund av tyngdkraften och fyller blodkärlen i kroppens lägst belägna delar. Då bildas vanligen blåröda fläckar av varierande storlek. Blodrika personer kan utveckla mycket kraftiga likfläckar medan blodfattiga kan sakna likfläckar helt och hållet. Likfläckarnas utbredning kan hjälpa en rättsmedicinare att göra en grov uppskattning av tidpunkten för dödens inträffande, men variationerna gör att resultatet oftast inte är tillförlitligt.
rdf:langString
Трупні плями (hypostatici, livores cadaverici, vibices) — явна ознака настання біологічної смерті. Вони відносяться до ранніх , та являють собою, як правило, ділянки шкіри синюшно-фіолетового кольору. Виникають трупні плями за рахунок того, що після припинення серцевої діяльності та втрати тонусу судинної стінки відбувається пасивне переміщення крові по судинах під дією сили тяжіння та концентрації її у розташованих нижче ділянках тіла. Наукове пояснення виникнення трупних плям введене французьким патологоанатомом та криміналістом Александром Лакассанем наприкінці 19-го століття.
rdf:langString
尸斑(Livor mortis)是指动物死亡后,血液循环停止,血液停留在尸体的低处,红血球从血清中进一步分离沉积,在表皮下形成可见的紫红色淤斑现象。 人类的尸斑一般在死亡后0.5-2小时开始出现,5-6小时的时候融合成大片。6小时以前的尸斑施以指压可以消失,24小时的时候完全固定。法医学上尸斑可以用来推测死亡时间和尸体是否被移动。也可用於推測死因,例如:氰化物中毒呈現櫻桃紅色、一氧化碳中毒呈現鮮紅色、凍死呈現粉紅色,等。
rdf:langString
ازرقاق الجثة أو الزرقة الرمية (Livor mortis) (باللاتينية: livor أي «اللون المُزرقّ» وmortis أي «الموت») أو الزرقة التالية للموت (postmortem lividity) (باللاتينية: postmortem أي «بعد الوفاة» وlividity أي «أسمر وأزرق»)أو ركود الدوران (hypostasis) (باليونانية: hupo تعني «تحت أو أسفل» وstasis تعني «وضع دائم»;) هي واحدة من علامات الموت. والزرقة الرمية هي استقرار الدم في الجزء السفلي (المتدلي) من الجسد وهو ما يؤدي إلى تبدل لون الجلد إلى اللون الأحمر الأرجواني: عندما يتوقف القلب عن ضخ الدم تغوص خلايا الدم الحمراء الثقيلة في المصل بفعل الجاذبية. وتتوقف كثافة اللون على مقدار الهيموجلوبين المُختزَل في الدم. ولا يحدث تبدل في اللون في أجزاء الجسم المتصلة بالأرض أو أي شيء آخر لأن الشعيرات الدموية تكون مضغوطة.وعندما تسمح جدران الأوعية الدموية بالنفوذ بسبب تفككها يتسرب منها الدم ويغير من لون الأنسجة. وهذ
rdf:langString
Posmrtné skvrny (latinsky livor mortis, množné číslo livores mortis, kde līvor znamená „modrá skvrna, modřina“ a mortis „smrti“) jsou jednou z fyzikálních posmrtných změn, které se manifestují na kůži v důsledku hypostázy, tj. klesání krve v cévách do nejníže položených tkání zesnulého (v závislosti na poloze těla umírajícího). Na těle jsou viditelné skvrny namodralé až červenofialové barvy.
rdf:langString
Livor mortis aŭ kadavra hipostazo, el la latina livor (= blupala koloro) kaj mortis (de la morto) estas la koloro de la homa korpo post la morto pro la stazo de la sango kiu, ne plue pumpita de la koro, ĉesis filtriĝi pro gravito tra la histoj ilin laŭvive kolorante. Kiam, ekzemple, la sango ne atingas la haŭton, en la suba zono de la kadavro formiĝas makuloj variantaj el la roza ĝis la ruĝa, el la violbruna al nigra, dirataj “hipostazaj makuloj”, kiuj indikas la pozicion en kiu troviĝis la kadavro en la momento de la morto. En kelkaj kazoj la livor mortis povas ricevis nekutimajn kolorojn:
rdf:langString
El livor mortis, lividez cadavérica o lividez post mórtem (del latín livor, lividez y mortis, genitivo de muerte -"de la muerte"-) es uno de los signos reconocibles de muerte y que se caracteriza por una coloración rojiza-amoratada de las partes declives del cuerpo debida a una acumulación de la sangre en esas zonas. No ocurre si estas partes están en contacto con una superficie rígida debido a la compresión de los capilares contra la misma.
rdf:langString
Livor mortis (Latin: līvor – "bluish color, bruise", mortis – "of death"), postmortem lividity (Latin: postmortem – "after death", lividity – "black and blue"), hypostasis (Greek: ὑπό, hypo, meaning "under, beneath"; στάσις, stasis, meaning "a standing") or suggillation, is the second stage of death and one of the signs of death. It is a settling of the blood in the lower, or dependent, portion of the body postmortem, causing a purplish red discoloration of the skin. When the heart stops functioning and is no longer agitating the blood, heavy red blood cells sink through the serum by action of gravity. The blood travels faster in warmer conditions and slower in colder conditions.
rdf:langString
Il livor mortis (o ipostasi cadaverica, dal latino livor: lividità) è la decolorazione del corpo dopo la morte a causa della stasi del sangue non più pompato dal cuore, che per gravità filtra lentamente verso il basso attraverso i tessuti. Quando il sangue raggiunge la pelle, nella parte inferiore del cadavere si formano delle macchie di colore variabile dal rosa al rosso, al marrone violaceo fino al nero, dette macchie ipostatiche, che indicano la posizione in cui si è trovato il cadavere dopo la morte. Le macchie ipostatiche sono ben visibili
rdf:langString
Plamy opadowe, plamy pośmiertne (łac. livores mortis) – jedna z wczesnych oznak następowania ogólnej śmierci organizmu w postaci miejscowego zabarwienia skóry na kolor sinoczerwony, pojawiające się w zależności od ułożenia ciała w częściach położonych najniżej. Ich pojawienie się jest wynikiem grawitacyjnego spływania krwi po zatrzymaniu krążenia. Obecność plam opadowych jest pewnym objawem śmierci. Plamy opadowe mogą pojawiać się już podczas agonii; układ krążenia wykazuje cechy niewydolności. Nazywane są wtedy różami cmentarnymi, pojawiają się głównie za uszami.
rdf:langString
Livor mortis (ook wel lijkvlek of hypostase genoemd) betreft bij overledenen de donkerpaarse verkleuring op de laagst gelegen plekken van het lichaam. De verkleuring treedt ongeveer een tot twee uur na het overlijden op en is na acht tot tien uur compleet.
rdf:langString
O livor mortis (ou manchas de hipóstase) representa a mudança de coloração que surge na pele dos cadáveres, decorrente do depósito do sangue estagnado nas partes mais baixas do corpo pela ação da gravidade, e que indicam sua posição original. Apesar de sofrer a influência de múltiplos fatores o processo se inicia quase imediatamente à cessação da circulação sanguínea. Pode tornar-se perceptível, em condições ideais, entre 20 a 45 minutos post-mortem. Em média aparecem entre 1 a 3 horas post-mortem, fixando-se (fixação das hipóstases) definitivamente em torno de 8 a 12 horas post-mortem, ocupando o plano inferior da posição do corpo.
rdf:langString
rdf:langString
ازرقاق الجثة
rdf:langString
Posmrtné skvrny
rdf:langString
Totenfleck
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Lividités cadavériques
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
시반
rdf:langString
死斑
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Plamy pośmiertne
rdf:langString
Livor mortis
rdf:langString
Трупные пятна
rdf:langString
Likfläck
rdf:langString
Трупні плями
rdf:langString
尸斑
xsd:integer
166814
xsd:integer
1121775638
rdf:langString
ازرقاق الجثة أو الزرقة الرمية (Livor mortis) (باللاتينية: livor أي «اللون المُزرقّ» وmortis أي «الموت») أو الزرقة التالية للموت (postmortem lividity) (باللاتينية: postmortem أي «بعد الوفاة» وlividity أي «أسمر وأزرق»)أو ركود الدوران (hypostasis) (باليونانية: hupo تعني «تحت أو أسفل» وstasis تعني «وضع دائم»;) هي واحدة من علامات الموت. والزرقة الرمية هي استقرار الدم في الجزء السفلي (المتدلي) من الجسد وهو ما يؤدي إلى تبدل لون الجلد إلى اللون الأحمر الأرجواني: عندما يتوقف القلب عن ضخ الدم تغوص خلايا الدم الحمراء الثقيلة في المصل بفعل الجاذبية. وتتوقف كثافة اللون على مقدار الهيموجلوبين المُختزَل في الدم. ولا يحدث تبدل في اللون في أجزاء الجسم المتصلة بالأرض أو أي شيء آخر لأن الشعيرات الدموية تكون مضغوطة.وعندما تسمح جدران الأوعية الدموية بالنفوذ بسبب تفككها يتسرب منها الدم ويغير من لون الأنسجة. وهذا هو سبب تثبيت ركود الدوران. قد يعتمد قضاة الوفيات في استنتاج الوقت التقريبي للوفاة عن طريق وجود الزرقة الرمية أو عدم وجودها. ووجود الزرقة الرمية دليل على أن الإنعاش القلبي الرئوي لن يجدِ نفعًا أو أن استمراره لن يغير من الأمر شيئًا. وقد يستفيد أيضًا المحققون الشرعيون من هذه العلامات في تحديد ما إذا كانت الجثة نُقلت من مكانها أم لا (فمثلاً العثور على الجثة مطروحة على وجهها مع ظهور التجميعات على ظهر المتوفى، قد يعني للمحققين أن الجسد كان في الأصل وجهه لأعلى). وتبدأ الزرقة الرمية في الظهور بعد مرور عشرين دقيقة وحتى ثلاث ساعات من الوفاة ويتجمد في الشعيرات في غضون أربع أو خمس ساعات. وتصل الزرقة إلى أقصى درجاتها بعد 6 أو 12 ساعة. ويتجمع الدم في الخلايا الخلالية من جسم الإنسان.
rdf:langString
Posmrtné skvrny (latinsky livor mortis, množné číslo livores mortis, kde līvor znamená „modrá skvrna, modřina“ a mortis „smrti“) jsou jednou z fyzikálních posmrtných změn, které se manifestují na kůži v důsledku hypostázy, tj. klesání krve v cévách do nejníže položených tkání zesnulého (v závislosti na poloze těla umírajícího). Na těle jsou viditelné skvrny namodralé až červenofialové barvy. Po smrti dochází k zástavě cirkulace krve a ke kontrakci cév. Krev se následně sama hromadí a vlivem gravitace klesá (nejprve červené krvinky, posléze ostatní složky). Posmrtné skvrny se objevují na částech těla obrácených k zemi, ne však na těch částech těla, které jsou k zemi přitlačené. Livor mortis se začíná projevovat zhruba půl hodiny až dvě hodiny po smrti a k jeho plnému vyjádření dochází do šesti až dvanácti hodin. Z počátku při aplikaci tlaku posmrtné skvrny dočasně mizí (jsou vytlačitelné), po zhruba osmi až dvanácti hodinách to již v důsledku hemolýzy možné není. Přítomnost nebo naopak absence posmrtných skvrn může koronerovi pomoci při určení přibližné doby smrti. Při forenzním vyšetřování může napovědět, zda bylo s tělem po smrti hýbáno (to lze předpokládat například u těla ležícího obličejem k zemi s livorem mortis na zádech). Povaha a zbarvení posmrtných skvrn může indikovat konkrétní příčinu úmrtí (například otravu).
rdf:langString
Als Totenflecke (medizinisch-lateinisch: Livores oder Livores mortis, von lateinisch livor ‚bleiblaue Farbe‘ und mors ‚Tod‘; auch Leichenflecken) wird die normalerweise rot-violette bis blaugraue Verfärbung der Haut an den abhängigen Körperpartien bezeichnet, welche nach dem Tod auftritt. Die ersten Totenflecken entstehen etwa 20 bis 30 Minuten nach dem Kreislaufstillstand. Sie sind somit das am frühesten auftretende sichere Todeszeichen.
rdf:langString
Livor mortis aŭ kadavra hipostazo, el la latina livor (= blupala koloro) kaj mortis (de la morto) estas la koloro de la homa korpo post la morto pro la stazo de la sango kiu, ne plue pumpita de la koro, ĉesis filtriĝi pro gravito tra la histoj ilin laŭvive kolorante. Kiam, ekzemple, la sango ne atingas la haŭton, en la suba zono de la kadavro formiĝas makuloj variantaj el la roza ĝis la ruĝa, el la violbruna al nigra, dirataj “hipostazaj makuloj”, kiuj indikas la pozicion en kiu troviĝis la kadavro en la momento de la morto. 'Livor mortis' kutime videblas proksimume unu horon post la morto kaj ofte ankaŭ pli frue, nome post 20-30 minutoj. La fenomenoj intensiĝas ĝis atingi la kulminon post 8-10 horoj. Se la mortinta korpo en tiu periodo estas movata, la kadavra koloro malfruas pro la delokado de la sango ankoraŭ en likva stato. La hipostazaj makuloj ŝanĝiĝas laŭ la pozicio de la kadavro: la formiĝo de la makuloj estas intensigata kaj do laŭ tiu intensiĝo eblas malkovri ĉu la korpo estis delokita. La pli helaj koloroj indikas la originan pozicion, tiuj pli malhelaj la finan. Forpasintoj pro naturaj malsanoj kaŭzantaj , prezentas intensajn sangajn kongestojn sur la kapo, sur la kolo, sur la ŝultroj kaj sur la supera parto de la . Tiuj kongestoj kunturiĝas preskaŭ similaj al livor mortis: tiaĵojn oni konstatis en mortintaj pro mekanika asfiksio. Okazas, sed malofte, ke livor mortis surfaciĝas en personoj vivantaj kun seriozaj korvaskulaj misfartoj. La formiĝo de la hipostazaj makuloj povas esti barataj de eventualaj objektoj premantaj sur la korpo per pli da premo ol la premo de la sango: tiu ĉi ne sukcesas helpe de la gravita premo penetri la kapilarojn de la dermo: ekzemple, en kadavroj trovitaj surtere povas notiĝi la pavimaj ŝablonoj. Tiuj konturoj povas esti utilaj por la jurmedicino por liveri spurojn pri la preciza origina pozicio de la korpo kaj la loko en kiu origine ĝi kuŝis. La mortkoloro koloriĝas blanke kaj blanke-duonflave en kadavroj de personoj blankhaŭtaj, dum en kolorhaŭtuloj la ĝi ricevas la brunan duongrizan koloron. La hipostazaj makuloj, male, aliras al la koloro purpura-viola en personoj helhaŭtaj, nigra en malhelhaŭtoj. Personoj mortintaj post grava perdo de sango aŭ grave anemiaj ne prezentas mortan koloron ĉar la kvanto da hemoglobino cirkulanta en la vaskula sistemo estis tro malalta. En kelkaj kazoj la livor mortis povas ricevis nekutimajn kolorojn:
* Forpasintoj pro veneniĝo per karbona monoksido aŭ cianido kaj pro hipotermio prezentas hipostazajn makulojn rozajn-ruĝajn. La saman koloron provokas la interrompo de la korpa kongesto. Kutime ankaŭ en la sekcioj rimarkiĝas la sama koloro ĉar la korpo estis konservita, antaŭ la testiĝo, en kadavrejaj fridujoj. Malofte, aparte en la ĵusnaskitoj, livor mortis povas esti tute ruĝa, ĉiam post la konserviĝo en la fridujo.
* Marona mortokoloro estis notita en mortintoj pro veneniĝo per kalia klorato aŭ . La hipostazaj makuloj kolorŝanĝas laŭ la variado de la stadio de la korpa malkomponiĝado: inkluzivante kombinojn de ruĝa, verda, marona kaj nigra koloroj, sekvoj de la fiziologia morto.
rdf:langString
Livor mortis (Latin: līvor – "bluish color, bruise", mortis – "of death"), postmortem lividity (Latin: postmortem – "after death", lividity – "black and blue"), hypostasis (Greek: ὑπό, hypo, meaning "under, beneath"; στάσις, stasis, meaning "a standing") or suggillation, is the second stage of death and one of the signs of death. It is a settling of the blood in the lower, or dependent, portion of the body postmortem, causing a purplish red discoloration of the skin. When the heart stops functioning and is no longer agitating the blood, heavy red blood cells sink through the serum by action of gravity. The blood travels faster in warmer conditions and slower in colder conditions. Livor mortis starts in 20–30 minutes, but is usually not observable by the human eye until two hours after death. The size of the patches increases in the next three to six hours, with maximum lividity occurring between eight and twelve hours after death. The blood pools into the interstitial tissues of the body. The intensity of the color depends upon the amount of reduced haemoglobin in the blood. The discoloration does not occur in the areas of the body that are in contact with the ground or another object, in which capillaries are compressed.
rdf:langString
El livor mortis, lividez cadavérica o lividez post mórtem (del latín livor, lividez y mortis, genitivo de muerte -"de la muerte"-) es uno de los signos reconocibles de muerte y que se caracteriza por una coloración rojiza-amoratada de las partes declives del cuerpo debida a una acumulación de la sangre en esas zonas. No ocurre si estas partes están en contacto con una superficie rígida debido a la compresión de los capilares contra la misma. Esta acumulación se comienza a producir en el momento en el que el corazón deja de bombear la sangre, lo que posibilita el hundimiento de las células sanguíneas más pesadas en el plasma debido a la acción de la gravedad. Este fenómeno comienza a ser visible entre los veinte minutos y las tres horas posteriores a la muerte, y la sangre acumulada comienza a moverse a las zonas más declives en los capilares entre las tres y las cuatro horas transcurridas tras el fallecimiento, apareciendo la máxima lividez entre las seis y las doce horas. La presencia o no del livor mortis se usa para estimar la hora de la muerte o si el cadáver ha sido movido tras la misma (pues si presenta lividez en la espalda y el sujeto se encuentra en decúbito prono -boca abajo- ha sido dado la vuelta).
rdf:langString
Les lividités cadavériques (ou livor mortis) sont une coloration rouge à violacée de la peau liée à un déplacement passif de la masse sanguine vers les parties déclives du cadavre, qui débute dès l'arrêt de l'écoulement du sang.
rdf:langString
Livor mortis adalah salah satu tanda kematian, yaitu mengendapnya darah ke bagian bawah tubuh, menyebabkan warna merah-ungu di kulit. Karena jantung tidak lagi memompa darah, sel darah merah yang berat mengendap di bawah serum karena gravitasi bumi. Warna ini tidak muncul di daerah-daerah yang berhubungan dengan benda lain karena kapilari tertekan. dapat menggunakan hal ini untuk menentukan waktu kematian. Livor mortis dimulai sekitar 20 menit sampai 3 jam setelah kematian.
* l
*
* s
rdf:langString
( 다른 뜻에 대해서는 시반 (동음이의) 문서를 참고하십시오.) 시반(屍斑, 라틴어: livor mortis)은 시체에 나타나는 얼룩을 의미한다. 시반의 형성 과정과 형태에 따라서 과 사망 당시의 자세 등을 확인할 수 있다.
rdf:langString
Livor mortis (ook wel lijkvlek of hypostase genoemd) betreft bij overledenen de donkerpaarse verkleuring op de laagst gelegen plekken van het lichaam. De verkleuring treedt ongeveer een tot twee uur na het overlijden op en is na acht tot tien uur compleet. Livor Mortis wordt veroorzaakt doordat het hart het bloed niet meer rondpompt, waardoor de rode bloedcellen en het plasma van elkaar gescheiden worden. De rode bloedcellen zinken en komen terecht in het lager gelegen deel van het lichaam. Bij een overledene die op zijn rug ligt zal livor mortis op de rug te zien zijn, maar niet op de punten waar het lichaam in contact is met de bodem waar het bloed wordt weggedrukt. Als het zich op een andere plek op het lichaam openbaart, betekent dat het lijk na de dood en nadat de lijkvlekken zijn gefixeerd, is gekeerd of verplaatst. Verkleuringen op de huid die bij aanraking wit worden, wijzen erop dat de livor mortis nog niet volledig is ingetreden, dus dat de dood meer dan twee uur maar waarschijnlijk niet meer dan tien uur geleden is ingetreden. In sommige gevallen bij bijvoorbeeld veel bloedverlies is de livor mortis niet van toepassing.
rdf:langString
死斑(しはん)とは、人間の死体に起こる死後変化であり、皮膚の表面に現れる痣状の変化である。 人間が死ぬと、拍動の永久的な停止により血液の循環が止まる。その際、死体が動かされずにいた場合、血液が重力に逆らえず死体の低い位置に沈下し、その色調が皮膚の表面に現れることが原因で起こる。死斑は死後の時間の経過により状態が変化してゆくので等を調べる上で参考になる場合がある。また死亡原因によって死斑の状態に色調、強弱の差が見られるため死亡原因の特定にも有効である。
rdf:langString
Il livor mortis (o ipostasi cadaverica, dal latino livor: lividità) è la decolorazione del corpo dopo la morte a causa della stasi del sangue non più pompato dal cuore, che per gravità filtra lentamente verso il basso attraverso i tessuti. Quando il sangue raggiunge la pelle, nella parte inferiore del cadavere si formano delle macchie di colore variabile dal rosa al rosso, al marrone violaceo fino al nero, dette macchie ipostatiche, che indicano la posizione in cui si è trovato il cadavere dopo la morte. Il livor mortis è solitamente visibile a partire approssimativamente un'ora dopo la morte e spesso in anticipo, intorno ai 20-30 minuti dopo la morte. Il fenomeno cresce di intensità fino a fissarsi in 8-10 ore. Se il corpo viene mosso in questo periodo, il conteggio delle ore ricomincia a causa dello spostamento del sangue (ancora liquido). Le macchie ipostatiche cambiano posizione secondo quella del cadavere: la comparsa delle macchie è progressiva, quindi secondo l'intensità di queste è possibile determinare gli spostamenti del corpo: le macchie più chiare indicano la posizione originaria, quelle più scure la posizione finale. Alcuni individui deceduti a causa di alcune malattie naturali che causano un arresto cardiaco, presentano intense congestioni sulla testa, sul collo, sulle spalle e sulla parte superiore della cassa toracica: queste congestioni appaiono simili al livor mortis tranne per il fatto che non sono confinate in aree dipendenti: simili effetti sono stati riscontrati con soggetti deceduti per asfissia meccanica. Raramente, il livor può essere osservato in soggetti viventi che presentano seri disturbi cardiovascolari. Le macchie ipostatiche sono ben visibili La formazione delle macchie ipostatiche può essere ostacolata da eventuali oggetti che creano una pressione maggiore sul corpo: questi, facendo pressione sulla pelle, non permettono l'entrata del sangue dovuta alla forza di gravità nei capillari sanguigni del derma; per esempio in alcuni corpi trovati a terra si possono notare i segni delle mattonelle. Questi segni possono risultare utili in medicina legale per fornire agli investigatori indicazioni sulla precisa posizione originaria del corpo ed il luogo in cui si trovava, nel caso sia stato spostato dopo il decesso. La lividità ha colore bianco o bianco-giallastro nei cadaveri di persone di pelle bianca, mentre nei cadaveri di persone di colore assume un colore marrone-grigiastro. Le macchie ipostatiche invece tendono ad un color porpora-violaceo in soggetti aventi pelle chiara, nera in soggetti aventi la pelle scura. Le persone morte in seguito ad una grave perdita di sangue o che erano gravemente anemiche non presentano livor, perché la quantità di emoglobina contenuta nel sistema vascolare era troppo bassa. In alcuni casi, il livor mortis può apparire in colori insoliti:
* I deceduti per avvelenamento da monossido di carbonio o da cianuro e per ipotermia presentano macchie ipostatiche di colore rosa-rosso. Simile colorazione si trova in cadaveri in cui il processo del livor è interrotto dal congelamento del corpo. Solitamente nelle autopsie il livor si riscontra di questo colore, perché il corpo è stato conservato prima dell'esame nei frigoriferi dell'obitorio. Raramente, specialmente nei neonati, il livor può essere completamente rosso sempre dopo la conservazione nei frigoriferi dell'obitorio.
* Una lividità marrone è stata riscontrata in defunti morti per avvelenamento da clorato di potassio o da . Le macchie ipostatiche cambiano colore al variare dello stadio di decomposizione: includendo combinazioni di colore rosso, verde, marrone e nero.La formazione delle macchie ipostatiche segue una evoluzione cronologica. Nella formazione delle ipostasi possiamo distinguere tre fasi: migrazione; fissità relativa e fissità assoluta.
rdf:langString
Тру́пные пя́тна (лат. livor mortis) являются, видимо, самым известным признаком наступления биологической смерти. Они относятся к ранним трупным явлениям и представляют собой, как правило, участки кожи синюшно-фиолетовой окраски. Возникают трупные пятна за счет того, что после прекращения сердечной деятельности и утраты тонуса сосудистой стенки происходит пассивное перемещение крови по сосудам под действием силы тяжести и концентрация её в нижерасположенных участках тела.
rdf:langString
Plamy opadowe, plamy pośmiertne (łac. livores mortis) – jedna z wczesnych oznak następowania ogólnej śmierci organizmu w postaci miejscowego zabarwienia skóry na kolor sinoczerwony, pojawiające się w zależności od ułożenia ciała w częściach położonych najniżej. Ich pojawienie się jest wynikiem grawitacyjnego spływania krwi po zatrzymaniu krążenia. Obecność plam opadowych jest pewnym objawem śmierci. Plamy opadowe mogą pojawiać się już podczas agonii; układ krążenia wykazuje cechy niewydolności. Nazywane są wtedy różami cmentarnymi, pojawiają się głównie za uszami. Aby plamy opadowe powstały, musi być spełnionych kilka warunków – w organizmie zmarłego musi znajdować się odpowiednia ilość krwi (w przypadku wykrwawienia plamy mogą być jaśniejsze lub nie wystąpić wcale) oraz płynność krwi. Po śmierci krew często krzepnie, zwłaszcza w sercu i dużych naczyniach, jednak już kilka godzin po śmierci krew ulega upłynnieniu. Plamy opadowe są w pełni wykształcone po około 2-4 godzinach od momentu zgonu. Jeśli jednak zmieni się pozycja ciała, to nastąpi tzw. wędrówka plam – krew przemieści się do miejsc, które po zmianie pozycji będą najniżej. Plamy takie są bledsze. Plamy po około 10-12 godzinach tracą możliwość przemieszczania się (zostają utrwalone). Jest to spowodowane procesem hemolizy i zwiększonej przepuszczalności ściany naczyniowej – krew przesiąka do okolicznych tkanek. Jeśli pod silnym uciskiem plama zblednie, oznacza to że plama jeszcze nie została utrwalona. Istotną cechą plam opadowych jest ich kolor. Typowe są odcienie fioletowosinoczerwone. Plamy różowawe lub żywoczerwone mogą świadczyć o zatruciu tlenkiem węgla (innym powodem takiego zabarwienia może być przebywanie zwłok w niskiej temperaturze), bądź zatruciu cyjankami. Przy zatruciach związkami silnie utleniającymi (np. azotany, azotyny) plamy mogą mieć barwę czekoladowobrunatną.
rdf:langString
O livor mortis (ou manchas de hipóstase) representa a mudança de coloração que surge na pele dos cadáveres, decorrente do depósito do sangue estagnado nas partes mais baixas do corpo pela ação da gravidade, e que indicam sua posição original. Apesar de sofrer a influência de múltiplos fatores o processo se inicia quase imediatamente à cessação da circulação sanguínea. Pode tornar-se perceptível, em condições ideais, entre 20 a 45 minutos post-mortem. Em média aparecem entre 1 a 3 horas post-mortem, fixando-se (fixação das hipóstases) definitivamente em torno de 8 a 12 horas post-mortem, ocupando o plano inferior da posição do corpo. Os livores ocorrem porque depois da morte o sangue estagnado fica sujeito apenas à ação da gravidade, acumulando-se nas zonas mais baixas do corpo, com exceção das áreas de pressão ou de contato. O cadáver adquire uma tonalidade descolorada em algumas áreas (áreas de pressão com as superfícies) e perifericamente arroxeada onde se deu a acumulação do sangue. Com o passar do tempo a mesma vai se tornando mais ampla e evidente. Quando se pressiona um ponto numa área de hipóstase e a mesma não se torna lívida demonstra-se a "fixação das hipóstases". O sangue acumulado e já em processo de degradação infiltra-se nos tecidos, como consequência do desarranjo da estrutura celular dos capilares e da perda da integridade das membranas de glóbulos vermelhos e brancos (liberação de enzimas líticas). Assim pode-se determinar que um corpo, caso encontrado em determinada posição, pode não corresponder à sua posição original, evidenciando que o mesmo foi movido ou até removido de alguma forma. Isso traz valiosa informação circunstancial para análise.
rdf:langString
Likfläckar eller livor mortis är ett likfenomen i den döda kroppen. Efter att döden har inträffat sjunker blodet på grund av tyngdkraften och fyller blodkärlen i kroppens lägst belägna delar. Då bildas vanligen blåröda fläckar av varierande storlek. Blodrika personer kan utveckla mycket kraftiga likfläckar medan blodfattiga kan sakna likfläckar helt och hållet. Likfläckarnas utbredning kan hjälpa en rättsmedicinare att göra en grov uppskattning av tidpunkten för dödens inträffande, men variationerna gör att resultatet oftast inte är tillförlitligt.
rdf:langString
Трупні плями (hypostatici, livores cadaverici, vibices) — явна ознака настання біологічної смерті. Вони відносяться до ранніх , та являють собою, як правило, ділянки шкіри синюшно-фіолетового кольору. Виникають трупні плями за рахунок того, що після припинення серцевої діяльності та втрати тонусу судинної стінки відбувається пасивне переміщення крові по судинах під дією сили тяжіння та концентрації її у розташованих нижче ділянках тіла. Наукове пояснення виникнення трупних плям введене французьким патологоанатомом та криміналістом Александром Лакассанем наприкінці 19-го століття.
rdf:langString
尸斑(Livor mortis)是指动物死亡后,血液循环停止,血液停留在尸体的低处,红血球从血清中进一步分离沉积,在表皮下形成可见的紫红色淤斑现象。 人类的尸斑一般在死亡后0.5-2小时开始出现,5-6小时的时候融合成大片。6小时以前的尸斑施以指压可以消失,24小时的时候完全固定。法医学上尸斑可以用来推测死亡时间和尸体是否被移动。也可用於推測死因,例如:氰化物中毒呈現櫻桃紅色、一氧化碳中毒呈現鮮紅色、凍死呈現粉紅色,等。
xsd:nonNegativeInteger
4225