Eudaf Hen
http://dbpedia.org/resource/Eudaf_Hen an entity of type: Person
Eudaf Hen, auch Octavius of the Britons, ist der Name eines britannischen Königs aus der walisischen Mythologie. Er ist eine wichtige Figur in der Erzählung Breuddwyd Macsen („Macsens Traum“) – aufgezeichnet im Llyfr Gwyn Rhydderch ("Das weiße Buch von Rhydderch") – und in der Brut y Brenhinedd („Chronik der Könige“, im Original Historia Regum Britanniae des Geoffrey von Monmouth).
rdf:langString
Eudaf Hen (Eudaf "the Old") is a figure of Welsh tradition. He is remembered as a King of the Britons and the father of Elen Luyddog and Conan Meriadoc in sources such as the Welsh prose tale The Dream of Macsen Wledig and Geoffrey of Monmouth's Latin chronicle Historia Regum Britanniae. He also figures into Welsh genealogies. Geoffrey of Monmouth calls him Octavius, a corruption and faux-Latinization of Old Welsh/Breton Outham (later spelled Eudaf). According to the medieval Welsh genealogy from Mostyn MS. 117, Eudaf was a direct ancestor of King Arthur.
rdf:langString
Eudaf Hen selon les généalogies ou Octavius selon Geoffroy de Monmouth est un roi semi-légendaire de Bretagne insulaire. Le roi fictif au nom latin Octavius semble se confondre avec Eudaf Hen, c'est-à-dire Eudaf le Vieux, personnage central des généalogies galloises.
rdf:langString
Octavius il Vecchio (in gallese Eydaf) è un personaggio di cui parla Goffredo di Monmouth nella sua Historia Regum Britanniae. La sua fondatezza storica è discussa; secondo alcuni fu un leggendario sovrano della Britannia.
rdf:langString
Octavius (Welsh: Eydaf, Eudaf Hen) was volgens de legende, zoals beschreven door Geoffrey van Monmouth, koning van Brittannië. Hij heerste toen Constantijn de Grote (ca. 273 0f 280-337) keizer van Rome was. Octavius vluchtte naar Noorwegen, waar hij hulp zocht bij koning . In Brittannië lokten zijn volgelingen Trahern bij Londen in de val, en vermoordden hem, zodat Octavius terug kon keren. Eenmaal terug verpletterde hij de Romeinse legers, en claimde opnieuw de Britse troon, waarna hij onvoorstelbare rijkdom en prestige verwierf.
rdf:langString
rdf:langString
Eudaf Hen
rdf:langString
Eudaf Hen
rdf:langString
Eudaf Hen
rdf:langString
Ottavio di Britannia
rdf:langString
Octavius (koning)
xsd:integer
779054
xsd:integer
1102287364
rdf:langString
King of Britain
rdf:langString
first reign
rdf:langString
second reign
rdf:langString
Eudaf Hen, auch Octavius of the Britons, ist der Name eines britannischen Königs aus der walisischen Mythologie. Er ist eine wichtige Figur in der Erzählung Breuddwyd Macsen („Macsens Traum“) – aufgezeichnet im Llyfr Gwyn Rhydderch ("Das weiße Buch von Rhydderch") – und in der Brut y Brenhinedd („Chronik der Könige“, im Original Historia Regum Britanniae des Geoffrey von Monmouth).
rdf:langString
Eudaf Hen (Eudaf "the Old") is a figure of Welsh tradition. He is remembered as a King of the Britons and the father of Elen Luyddog and Conan Meriadoc in sources such as the Welsh prose tale The Dream of Macsen Wledig and Geoffrey of Monmouth's Latin chronicle Historia Regum Britanniae. He also figures into Welsh genealogies. Geoffrey of Monmouth calls him Octavius, a corruption and faux-Latinization of Old Welsh/Breton Outham (later spelled Eudaf). According to the medieval Welsh genealogy from Mostyn MS. 117, Eudaf was a direct ancestor of King Arthur.
rdf:langString
Eudaf Hen selon les généalogies ou Octavius selon Geoffroy de Monmouth est un roi semi-légendaire de Bretagne insulaire. Le roi fictif au nom latin Octavius semble se confondre avec Eudaf Hen, c'est-à-dire Eudaf le Vieux, personnage central des généalogies galloises.
rdf:langString
Octavius il Vecchio (in gallese Eydaf) è un personaggio di cui parla Goffredo di Monmouth nella sua Historia Regum Britanniae. La sua fondatezza storica è discussa; secondo alcuni fu un leggendario sovrano della Britannia.
rdf:langString
Octavius (Welsh: Eydaf, Eudaf Hen) was volgens de legende, zoals beschreven door Geoffrey van Monmouth, koning van Brittannië. Hij heerste toen Constantijn de Grote (ca. 273 0f 280-337) keizer van Rome was. Constantijn was tot koning van de Britten gekroond toen zijn vader Constantius I Chlorus stierf in 306 in York. Toen Constantijn aan macht won, moest hij Brittannië verlaten om in Rome leiding te geven aan het Romeinse rijk. Octavius, toen hertog van de Keltische stam der , zag zijn kans schoon en rebelleerde tegen het Romeinse gezag. De proconsul werd vermoord en Octavius kroonde zichzelf tot koning. Constantijn reageerde door drie legioenen te sturen onder commando van zijn oud-oom Trahern, de broer van de overleden Old King Cole. Trahern veroverde Kaerperis, en Octavius moest alle legers verzamelen om de Romeinse legioenen te weerstaan. Net buiten Winchester werd slag geleverd, die door Octavius werd gewonnen. Trahern vluchtte naar Alba, en sloeg daar aan het plunderen. Octavius voelde zich gedwongen te reageren, en er werd slag geleverd in Westmorland. Dit keer verloor Octavius, waarna hij het land ontvluchtte. Trahern nam de Britse kroon over. Octavius vluchtte naar Noorwegen, waar hij hulp zocht bij koning . In Brittannië lokten zijn volgelingen Trahern bij Londen in de val, en vermoordden hem, zodat Octavius terug kon keren. Eenmaal terug verpletterde hij de Romeinse legers, en claimde opnieuw de Britse troon, waarna hij onvoorstelbare rijkdom en prestige verwierf. Na enkele jaren besloot Octavius zijn enige dochter, Elen Luyddog (Sint Helen), aan de Romeinse keizer Magnus Maximus (335?-388) (bij Van Monmouth genoemd Maximianus) uit te huwelijken. Na een korte strijd met zijn neef, , werd de kroon van Brittannië aan Maximianus gegeven, en Octavius trad af.
xsd:nonNegativeInteger
9796